Joan den 2014ko urriaren 2an, Kepa Apostolu deunaren parrokian, Jose Antonio Pagolak “Volver a Jesucristo. Iniciar la reacción” izenburuko itzaldia eman zigun.
Hemen sakatuz hartaz goza dezakezue.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
José Antonio Pagolaren homiliak.
Igandeko izenburuan "klik" egin, José Antonio Pagolaren homiliak irakurtzeko, partekatzeko, jaisteko edo inprimatzeko. Baita ere goiko menuan A Zikloa, B Zikloa edo C Zikloa aukeratu, zikloaren homiliak irakurtzeko.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
JAUNGOIKOAREN JAIOTZA (C)
EBANJELIOA
Gauerdiko meza.
Salbatzailea, jaio zaizue gaur.
+ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Lukas liburutik 2,1-14
Garai hartan,
mundu guztiaren errolda egiteko agindu zuen Augusto enperadoreak. Lehen
erroldatze hau Siriako gobernari Kirino zela egin zen. Beraz, erroldatzera joan
ziren denak, nor bere herrira. Jose ere, Daviden familia eta jatorrikoa
baitzen, Galileako Nazaret herritik Judeako Belen zeritzan Daviden herrira igo
zen bere emazte Mariarekin, erroldatzera. Maria haurdun zegoen. Belenen
zeudela, haurra izateko egunak bete zitzaizkion, eta lehen-semea izan zuen;
oihaletan bildu eta abere-aska batean ezarri zuen, ez baitzen ostatuan
haientzat tokirik.
Baziren inguru
hartan artzain batzuk, gauez kanpoan artaldea txandaka zaintzen. Jaunaren
aingerua aurkeztu zitzaien eta Jaunaren aintzak argiz inguratu zituen; haiek
beldur-ikaraz gelditu ziren, eta aingeruak esan zien: «Ez beldurtu! Hara, berri
on pozgarria dakarkizuet, bai zuentzat, bai herri osoarentzat ere: Salbatzailea,
hau da, Mesias Jauna, jaio zaizue gaur Daviden herrian. Eta hona seinalea:
jaioberri bat aurkituko duzue oihaletan bildua eta askan etzana».
Bat-batean,
zeruko aingeru-talde handi bat azaldu zen aingeruaren inguruan, Jainkoa
goretsiz: «Aintza zeru gorenean Jainkoari eta bakea lurrean berak hain maite
dituen gizon-emakumeei! »
Jaunak esana.
Egunerako meza.
Hitza gizon egin zen
eta gure artean jarri bizitzen.
eta gure artean jarri bizitzen.
+ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Joan liburutik 1,1-18
Hasieran bazen
Hitza.
Hitza
Jainkoarekin zegoen
eta Hitza Jainko zen.
eta Hitza Jainko zen.
Hasieran
Jainkoarekin zegoen Hitza.
Jainkoarekin zegoen Hitza.
Gauza guztiak
beronen bidez egin ziren,
eta egindakotik ezer
ez da berau gabe egin.
beronen bidez egin ziren,
eta egindakotik ezer
ez da berau gabe egin.
Hitzarengan
zegoen bizia,
eta bizia gizakien argia zen;
argi horrek ilunpetan egiten du argi,
baina ilunpeek ez zuten onartu.
eta bizia gizakien argia zen;
argi horrek ilunpetan egiten du argi,
baina ilunpeek ez zuten onartu.
Agertu zen gizon
bat Jainkoak bidalia; Joan
zuen izena.
zuen izena.
Testigu izatera
etorri zen, argiaz testigantza egitera, beraren mezuaren bidez sinets zezaten.
Ez zen hura
argia, argiaren testigantza egin behar zuena baizik.
Hitza zen egiazko
argia,
mundura etorriz
gizaki guztiak argitzen dituena.
mundura etorriz
gizaki guztiak argitzen dituena.
Munduan zegoen
eta, mundua
haren bidez
egina izan arren,
mundukoek ez zuten onartu.
eta, mundua
haren bidez
egina izan arren,
mundukoek ez zuten onartu.
Bere etxera etorri zen,
baina beretarrek ez zuten onartu.
baina beretarrek ez zuten onartu.
Onartu zuten guztiei, ordea,
berarengan sinesten dutenei, alegia,
Jainkoaren seme-alaba izateko
ahalmena eman zien.
berarengan sinesten dutenei, alegia,
Jainkoaren seme-alaba izateko
ahalmena eman zien.
Hauek ez dira giza odolekoak,
ezta gizakiaren borondatez
sortuak ere,
Jainkoarengandik jaioak baizik.
ezta gizakiaren borondatez
sortuak ere,
Jainkoarengandik jaioak baizik.
Eta Hitza gizon egin zen
eta gure artean jarri bizitzen.
eta gure artean jarri bizitzen.
Ikusi dugu haren Jainko-aintza,
Aitarengandik
maitasun eta egiaz betea
datorren Seme bakarrari
dagokion aintza.
Aitarengandik
maitasun eta egiaz betea
datorren Seme bakarrari
dagokion aintza.
Joanek beronetaz egin zuen testigantza, oihu eginez: «Honetaz ari
nintzen ni, “Nire ondoren datorrena nire gainetik dago, ni baino lehenagokoa
baitzen” esan nuenean».
Izan ere, guztiok hartu dugu
haren betearen betetik,
eta maitasuna maitasunaren gain
hartu ere.
haren betearen betetik,
eta maitasuna maitasunaren gain
hartu ere.
Legea Moisesen bidez eman zen;
maitasuna eta egia, berriz,
Jesus Mesiasen bidez.
maitasuna eta egia, berriz,
Jesus Mesiasen bidez.
Jainkoa ez du inork inoiz ikusi;
Aitaren baitan dagoen
eta Jainko den
Seme bakarrak
eman digu haren berri.
Aitaren baitan dagoen
eta Jainko den
Seme bakarrak
eman digu haren berri.
Jaunak esana.
HOMILIA
2018eko abenduaren 25a
---
---
José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain
HOMILIA
2015eko abenduaren 25a
EGUBERRIEN NOSTALGIA
Nostalgiaz
beteak diren jaiak dira Eguberriak. Bakea abestu ohi da, baina ez dakigu nola
eraiki. Zorionak opa izaten dizkiogu elkarri, baina gero eta zailagoa dirudi
zoriontsu izatea. Opariak erregalatzen dizkiogu batak besteari, baina txera eta
afektua dira behar ditugunak. Jainko haurrari abesten diogu, baina gure
bihotzean itzaltzen ari da fedea. Bizitza ez da nahi izango genukeena, baina ez
dakigu nola hobetu.
Ez da
soilik Eguberritako sentimendu. Bizi osoa hartzen du nostalgiak. Ezerk ez ditu
betetzen gure desioak. Ez da erabateko bakerik eman dezakeen aberastasunik. Ez
da desio sakonenei erabat erantzuten ahal dien maitasunik. Ez da gure ametsak
erabat asetzen ahal dituen arrakastarik. Ezinezkoa da guztiek gu maitatzea.
Oso
ondorio baikorrak izan ditzake nostalgiak. Bide ematen digu pentsatzeko, gaur
eskura duguna eta gozatzen duguna baino harago doazela gure desioak. Gure
existentziaren hodeiertza, ezagutzen dugun guztia baino handiagoa eta beteagoa
den zerbaitera luzatzen laguntzen digu. Aldi berean, bizitzari ezin eman
digunik ez eskatzen irakasten digu, harremanetatik ez espero izaten ezin eman
digutenik. Nostalgiak ez digu bizitzen uzten soilik mundu honi kateaturik.
Gauza
erraza da bizitzea, geure baitan taupadaka dugun infinituaren desioa itoz.
Koraza batean hesitzen gara, ikusten eta ukitzen duguna baino haragokoa
ikusteko sorgor bihurtzen garelarik. Eguberrietako jaiak, nostalgiaz bizirik,
beste giro bat sortzen du: egun horietan hobeto hautematen da etxearen eta
segurtasunaren premia. Bere bihotzarekin mailarik txikinean harremanetan
jartzen denak, sumatzen du Jainkoaren misterioa dela bere azken zoria.
Norbait
sinestedun bada, fedeak egun hauetan misterio hori bilatzera gonbidatzen du, ez
lurralde arrotz eta iristezin batean, baizik haur jaioberri batengan. Gauza
horretaraino da laua eta sinestezina. Jainkoagana hurbildu, haur batengan egin
ohi dugun bezala behar dugu egin: era soilean eta zaratarik gabe; diskurtso
handiosik gabe, bihotzari darizkion hitz xumez. Geure baitan dugun gauzarik
hobena irekitzen diogunean egiten dugu topo Jainkoarekin.
Gure
gizartean sortu ohi den giro arin eta azalekoa gorabehera, Eguberriak
Jainkoagana hurbiltzeko aukera izan ditzakegu. Gutxienez, fede xumez eta bihotz
garbiz bizi baditugu.
José Antonio Pagola
HOMILIA
2014ko abenduaren 25a
JAINKOAREN GIZA AURPEGIA
Laugarren
ebanjelioa hitzaurre berezi batez hasten da. Gorazarre baten antzekoa da; lehen
mendeez gero, biziro lagundu zien horrek kristauei Jesusen baitako misterioan sakontzen.
Fede xumez hartuko bagenu, gaur ere lagunduko liguke Jesusengan era sakon eta
biziagoan sinesten. Baieztapen nagusi batzuk bakarrik aipatuko ditugu.
«Jainkoaren
Hitza gizon (haragi) egin da». Jainkoa ez da mutua. Ez da isilik gelditu,
betiko bere Misterioan mutu hesiturik. Jainkoak bere burua komunikatu nahi izan
digu. Hitz egin nahi izan digu, bere maitasuna esan, bere egitasmoa argitu.
Jainkoaren Egitasmoa da Jesus, Egitasmo haragi egina.
Jainkoa
ez zaigu agertu kontzeptu eta doktrina handiosen bidez, adituek bakarrik uler
ditzaketenez. Jesusen bizitza bihotzetikoan haragitu da Jainkoaren Hitza, jende
xumeenak ere ulertzeko eran, Jesusen bizitzari darion ontasunaren, maitasunaren
eta egiaren aurrean hunkitzeko gai direnek ere ulertzeko eran.
Jainkoaren
Hitz hau «gure artean kanpatu da». Urruntasunarena galdu da. Jainkoa «gizon
(haragi)» egin da. Gure artean bizi da. Harekin topo egin ahal izateko, ez dugu
zertan irten mundutik, Jesusengana hurbildu besterik ez. Hura ezagutzeko, ez
dugu zertan teologia ikasi, Jesusekin sintonizatu besterik ez, Jesusekin bat
egin besterik ez.
«Jainkoa
ez du inork inoiz ikusi». Profetek, apaizek, lege-maisuek asko hitz egiten
zuten Jainkoaz; haietako inork ez zuen, ordea, ikusi haren aurpegia. Beste
horrenbeste gertatu ohi da gaur gure artean: Elizan asko hitz egiten dugu
Jainkoaz, baina ez dugu ikusi inork. Jesusek bakarrik, «Aitaren altzoan den
Jainkoaren Semeak bakarrik ezagutarazi digu».
Ez
genuke ahaztu behar. Jesusek bakarrik adierazi digu nolakoa eta zer den
Jainkoa. Jesus bakarrik dugu iturburua Jainkoaren Misteriora hurbildu ahal
izateko. Jainkoaz ditugun zenbat eta zenbat ideia eskas eta ez-gizatar behar
ditugun desegin eta ahantzi, Jesusengan agertu zaigun Jainko horrek erakar eta
lilura gaitzan!
Nola
aldatzen den guztia, sumatzen dugunean Jesus Jainkoaren giza aurpegia dela!
Dena lauago, dena argiago gertatzen da. Orain badakigu nola begiratzen digun
Jainkoak sufritzen ari garenean, nola ibiltzen den gure bila galtzen garenean,
nola ulertzen eta barkatzen digun uko egiten diogunean. Jesusengan agertu zaigu
Jainkoaren «onginahia eta egia».
José Antonio Pagola
HOMILIA
2011ko abenduaren 25ea
Lk 2, 1-14 (Gauerdiko mesa)
GANBELA BATEAN
Lukasen
kontaeraren arabera, Aingeruak artzainei ekarritako mezuak eskaintzen digu
giltza misterioa fedetik irakurri ahal izateko; alegia, Betleemetik kanpo
inguruabar arraroetan jaio den haurraren misterioa irakurtzeko.
Gaua
da. Argi ezezagun batek egiten du dirdira, Betleem estaltzen duen ilunean. Ez
du dirdiratzen haurra dagoen lekuan, baizik eta haren mezua entzuten ari diren
artzainak biltzen ditu. Haurra ezkutuan da ilunpean, leku ezjakin batean.
Ahalegin bat egin beharra da hura aurkitzeko.
Hona
entzun behar ditugun lehenengo hitzak: «Ez beldur izan. Berri ona dakarkizuet: poz
handia herri guztiarentzat». Egundoko gauza bat gertatu da. Guztiok
dugu alaitzeko arrazoia. Haur hori ez da Maria eta Joserena. Guztiontzat jaio
da. Ez da jende pribilegiatu batena. Jende guztiarentzat da.
Kristauek
ez genituzke hartu behar jai hauek geureak bailiran. Fedez jarraitu diotenena
da Jesus eta hartaz ahaztu direnena, Jainkoagan konfiantza dutenena eta dena
koloka jartzen dutenena. Inor ez dago bakarrik bere beldurren aurrean. Inor ez
dago bakarrik bere bakardadean. Bada gu gogoan gaituen norbait.
Horixe
aldarrikatu du mezulariak: «Salbatzailea jaio zaigu gaur; Mesias,
Jauna». Ez da Augusto enperadorearen semea, mundua dominatzen duen
horrena, ez da jendeak salbatzailetzat eta bere soldadu-legioen bidez bakearen
ekarletzat duen horrena. Boteretsu baten jaiotza ez da berri on, jende ahula
abusu-mota guztien biktima den munduan.
Inperioak
mendean duen herri batean jaio da gure haur hau. Ez da erromatar hiritarra.
Inor ez dago haur hau jaio zain Erroman. Baina behar dugun salbatzailea da. Ez
da jarriko inongo Zesarren zerbitzura. Ez du lan egingo inongo inperiorentzat.
Soilik, Jainkoaren erregetza bilatuko du eta haren zuzentasuna. Bizitza
gizatarrago egiteko biziko da. Honengan aurkituko du gure mundu zuzengabe honek
Jainkoaren salbazioa.
Non
dago, ordea, haur hau? Nola antzeman ahal diogu? Hona zer dioen mezulariak: «Hona
seinalea: haur bat aurkituko duzue, oihaletan bildua, ganbela batean etzana».
Zokoratu bat bezala jaio da gure haur hau. Gurasoek ezin aurkitu izan diote
leku erosorik. Inoren laguntzarik gabe munduratu du amak. Bera bakarrik baliatu
da ama, ahal bezala, haurra oihaletan bildu eta ganbelan etzateko.
Ganbela
honetan hasi du Jainkoak bere abentura, gizakion artean. Ez dugu aurkituko
boteretsuen artean, baizik ahulen artean. Ez dago gauza handi-mandi eta
ikusgarrietan, baizik gauza pobre eta xumeetan. Entzun dezagun mezua: goazen
Betleemera; itzul gaitezen geure fedearen sustraietara. Bila dezagun Jainkoa
haragi egin den leku hartan.
José Antonio Pagola
Ikusi ere:
Para
ver videos de las Conferencias de José Antonio Pagola
