lunes, 1 de julio de 2013

2013/07/07 - Urteko 14. Igandea (C)

Hasiera ..... A Zikloa ..... B Zikloa ..... C Zikloa ..... Castellano ..... Eleaniztun


José Antonio Pagolaren homiliak.

Igandeko izenburuan "klik" egin, José Antonio Pagolaren homiliak irakurtzeko, partekatzeko, jaisteko edo inprimatzeko. Baita ere goiko menuan A Zikloa, B Zikloa edo C Zikloa aukeratu, zikloaren homiliak irakurtzeko.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

2013ko uztailaren 7a

Urteko 14. Igandea (C)


EBANJELIOA

Haren gain kokatuko da zuen bakea.

+ Jesu Kristoren Ebanjelioa San Lukasen liburutik 10,1-12. 17-20

Ondoren, Jaunak beste hirurogeita hamabi ikasle izendatu eta bere aurretik bidali zituen binaka, bera joatekoa zen herri eta toki guztietara. Eta esan zien:
– “Uzta ugaria da, baina langileak gutxi. Erregutu, bada, uzta-jabeari, bidal ditzala langileak bere untara.
Zoazte! Bildotsak otso artera bezala bidaltzen zaituztet. Ez eraman poltsarik, ez zakutorik, ez oinetakorik, eta ez gelditu bidean inori agur egiten.
Edozein etxetan sartzen zaretela, esazue lehenbizi: “Bakea etxe honetakoei”. Han bakezalerik baldin badago, haren gain kokatuko da zuen bakea; bestela, hutsean geldituko da zuen agurra .
Geldi zaitezte etxe berean, eta jan eta edan daukatenetik, zor baitzaio langileari bere saria. Ez ibili etxez etxe.
Herriren batean sartu eta ongi hartzen bazaituztete, jan jartzen dizuetenetik, sendatu bertako gaixoak eta esaiezue: “Gainean duzue Jainkoaren erregetza”.
Baina herriren batean sartu eta onartzen ez bazaituztete, irten plazara eta esan:
“Oinetan itsatsi zaigun zuen herriko hautsa ere hor astintzen dizuegu. Dena dela, jakin ezazue gainean duzuela Jainkoaren erregetza”.
Hona nik esan: Auzi-egunean Sodomak zigor bigunagoa izango du herri hark baino.”
Hirurogeita hamabi ikasleak poz-pozik itzuli ziren, eta esan zioten Jesusi:
– “Jauna, deabruak ere menpean jartzen zaizkigu zure izena aipatzean.”
Jesusek esan zien:
– “Tximista bezala zerutik erortzen ikusi dut Satanas.
Begira, sugeak eta eskorpioiak zapaltzeko eta etsaiaren indar guztiak menderatzeko ahalmena eman dizuet, eta ezin izango dizue ezerk kalterik egin.
Halaz guztiz ere, ez poztu espirituak menpean jartzen zaizkizuelako; poztu, bai, zuen izenak zeruan idatzirik daudelako.”

Jaunak esana.

HOMILIA

2013ko uztailaren 7a

BERRITASUNARI BELDURRIK EZ

Frantzisko aita santua erreguka ari zaio Elizari, bere baitatik irten dadin, beldurraz eta bere probetxuaz ahazturik. Beti ere, jendearen eguneroko bizitzan sartzeko eta Ebanjelioa aditzera emateko gizon-emakumeak sufritzen eta gozatzen ari diren lekuan, borroka eta lana egiten duten lekuan.
Bere hizkuntza garbiaz eta bere hitz bizi eta zehatzez, begiak ireki nahi dizkigu, Elizak, bere jarrera autodefentsazkoan, itotzeko duen arriskuaz ohartarazteko: «Eliza bere ate barruan ixten denean, gaixotu egiten da»; «bere baitan ixten den Eliza gaixo bat baino nahiago dut, mila bider, Eliza gorabeheratsu bat».
Argia da Frantziskoren lema: «Elizak bere baitatik irten beharra du periferiara, kanpora, Ebanjelioaren testigantza egiteko eta gainerakoekin topo egiteko». Ez ditu gogoan planteamendu teorikoak, baizik urrats zehatzak: «Irten gaitezen geure baitatik pobretasunarekin topo egiteko».
Ondotxo daki Aita Santuak zer ari den esaten. Berritze ebanjeliko sakonera eraman nahi du gaur egungo Eliza. Ez da gauza erraza. «Berritasunak beldur-apur bat ematen digu beti, zeren seguruago sentitzen baikara, dena kontrolpean baldin badugu, guk geuk badugu eraikitzen, programatzen eta planifikatzen geure bizitza geure eskemen, segurtasunen eta gustuen arabera».
Alabaina, Frantzisko ez da «Jainkoaren berritasunaren» beldur. Mendekoste igandean Eliza osoari egin dio galdera funtsezko bat, ondorengo urteetan erantzuna eman beharko dioguna: «Prest al gaude Jainkoaren berritasunak aurkezten dizkigun bide berriak egiteko ala erantzuteko gaitasuna galdua duten egitura zaharkituetan hesitu nahi dugu?»
Ez dut ezkutatu nahi neure poza Frantzisko aita santuak egiten digun deia entzutean; hain juxtu ere, Elizan arnasa ebanjelizatzailea berritzeko deia, Jesusek berak bere jarraitzaileengan ikusi nahi zuen arnasa. Lukas ebanjelariak gogorarazi dizkigu Jesusen kontsignak: «Ekin bideari». Ez da zertan egon ezeren zain. Ezin hesitu dugu Jesus geure parrokiako elizan. Eguneroko bizitzan ezagutarazi behar dugu hura.
«Ez eraman poltsarik, ez zakutorik, ez oinetakorik». Modu xume eta apalean irten behar dugu bizitzara. Pribilejiorik gabe, botere-egiturarik gabe. Ebanjelioa ezin ezarri da indarrez. Kutsatu egiten da Jesusekiko fedetik eta Aitaganako konfiantzatik.
Etxe batean sartzean, esazue: «Bakea etxe honetakoei». Hori da lehenengo gauza. Utzi alde batera inor gaitzestea, sendatu gaixoak, arindu munduan den sufrimendua. Esan gizon-emakume guztiei Jainkoa hurbil dutela eta gizatasun handiagoko bizitza egiteko lanean ikusi nahi gaituela. Horixe da Jainkoaren erreinuaren albiste handia.


José Antonio Pagola

HOMILIA

2010ko uztailaren 4a

EBANJELIOAREN EROALEAK

Jesusen hitzaldi inportante bat moldatu du Lukasek, Hamabiei ez baizik ikasle-talde handi bati zuzendua, Jainkoaren erreinuaren egitasmoan bere lankide izateko bidaltzen dituelarik.Jesusen hitzak gutun fundatzaile baten antzeko dira, jarraitzaileek beren zeregin ebanjelizatzailea non elikatu izan dezaten. Hona zenbait ildo nagusi.
«Ekin bideari». Behin eta berriz ahazten dugun arren, Jesusen bidaltzeak markatua da Eliza. Horregatik, gauza arriskutsua da bere erlijioa zaintzeko eta garatzeko Jesusek fundatutako erakundea bailitzan hartzea. Jesusen jatorrizko nahiari hobeto datorkio Elizaren beste irudi hau: historian barna bidaltzearen logikaren arabera bide egiten duen mugimendu profetikotzat hartzea: bere baitatik irtenik, gogoan gainerakoak izanik, munduari Jainkoaren Berri Ona eskainiz. «Eliza ez da beretzat, baizik gizadiarentzat» (Benedikto XVI.a).
Horregatik da hain arriskutsua geure interes propioen inguruan hesitu nahi izatea, geure iraganaren, geure lorpen doktrinalen, geure jardueren eta ohituren inguruan. Are gehiago, hori guztia munduarekiko geure harremanak gogortuz egingo bagenu. Zer izango litzateke Eliza zurrun bat, zaharkitu bat, bere baitan itxia litzatekeen bat, Jesusen profetarik eta Ebanjelioaren eroalerik gabe bat?
«Herri batean sartuko zaretenean… sendatu gaixoak eta esan: hurbil duzue Jainkoaren erreinua». Hauxe da albiste handia: Gugandik hurbil da Jainkoa, geure bizitza gizatarrago egitera eragiten digularik. Baina ez da aski egia bat oihukatzea, erakargarri eta gustagarri bihurtzeko. Alde horretatik, beharrezkoa da geure jarduera berrikus dezagun. Zerk eraman dezake jendea gaur egun Ebanjeliorantz? Nola suma dezake Jainkoa zerbait berri eta on bezala?
Segur aski, egungo mundua egiaz maitatzea falta zaigu, ez dakigu nola iritsi egungo gizon-emakumeen bihotzera. Ez da aski aldaretik hitzaldia egitea. Ikasi beharra dugu gehiago entzuten, onartzen, sufritzen ari den jendearen bizitza sendatzen… Horrela bakarrik aurkituko ditugu hitz apalak eta onak, jendea Jesusengana hurbilarazteko; haren bihozberatasun mugagabeak jarriko gaitu guztiok harremanetan Jainkoarekin, guztion Aita On den harekin.
«Etxe batean sartuko zaretenean, esan lehenik: Bakea etxe honi». Jesusen Berri Ona erabateko errespetuarekin bakarrik komunika daiteke, jarrera adiskidetsu eta haurridezkotik, bakea kutsatuz. Oker handia da goitasunetik ezarri nahi izatea, mehatxuka edo erresuminez. Anti-ebanjelikoa da pertsonari maitasunik gabeko tratua ematea, soilik gure mezua onartzen ez duelako. Baina nolatan onar lezake, baldin eta Jesusen izenean aurkezten garenok bera ez dugula ulertzen sumatzen badu?

José Antonio Pagola


No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada

Iruzkinen argiltapenak blogaren administratzailaren onarpena eskatuko dute.