lunes, 26 de diciembre de 2016

2017-01-01 - Santa Maria, Jaungoikoaren Ama (A)


Joan den 2014ko urriaren 2an, Kepa Apostolu deunaren parrokian, Jose Antonio Pagolak “Volver a Jesucristo. Iniciar la reacción” izenburuko itzaldia eman zigun. 
Hemen sakatuz hartaz goza dezakezue.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
José Antonio Pagolaren homiliak.

Igandeko izenburuan "klik" egin, José Antonio Pagolaren homiliak irakurtzeko, partekatzeko, jaisteko edo inprimatzeko. Baita ere goiko menuan A Zikloa, B Zikloa edo C Zikloa aukeratu, zikloaren homiliak irakurtzeko.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Santa Maria, Jaungoikoaren Ama (A)


EBANJELIOA

Aurkitu zituzten Maria, Jose eta jaioberria. Jaio eta zortzi egunera, Jesus izena ezarri zioten.

Lukas 2,16-21

Joan ziren lasterka eta han aurkitu zituzten Maria, Jose eta jaioberria askan etzana. Ikusi zutenean, haurtxo hartaz esan zitzaiena kontatu zuten. Artzainek esandakoa entzun zuten guztiak harriturik gelditu ziren. Mariak, berriz, gertakari guztiok gogoan hartzen zituen, bere barruan hausnartuz.
Artzainak, entzun eta ikusi zutenarengatik Jainkoari aintzaka eta goraka itzuli ziren, dena aingeruak esan bezala gertatu baitzitzaien.
Jaio eta zortzi egunera haurra erdaindu zutenean, Jesus izena ezarri zioten, sortu aurretik aingeruak esan bezala.

Jaunak esana

HOMILIA

2017ko urtarrilaren 1a

AMA

Askorentzat gerta liteke harrigarri, urte zibilaren lehen eguna eta Andre Maria Jainkoaren Amaren festaburua Elizak egun berean ospatzea. Alabaina, esanguratsua da, Elizak, IV. mendeaz gero, Salbatzailearen jaiotza handikiro ospatu ondoren, urte berria Mariaren, Salbatzailearen eta gure Amaren, amatasun-babesean ospatu nahi izatea.
Gaur egungo kristauok galdegin beharra dugu zer egin dugun Mariaz azken urte hauetan; izan ere, segur aski pobretu egin dugu geure fedea Maria geure bizitzatik aparte utziz.
Dudarik gabe, geure bizipen erlijiosoa garbitzeko eta fede sendoago bat aurkitzeko gogoak eraginik, alde batera utzi ditugu gehiegikeria erlijioso batzuk, lekuz kanpoko debozio batzuk, ohitura azaleko eta oker batzuk.
Sasi-mariologia bat gainditzen saiatu gara, zeinetan, agian, Kristoren ordez Maria jartzen baikenuen eta Mariaren baitan jartzen baikenituen salbazioa, barkazioa eta erospena, dudarik gabe haren Semeari zor dizkiogun horiek.
Baldin eta gure jokabide guztia desbideratzeak zuzentzea eta Maria, Jesu Kristoren Ama eta Elizaren Ama denez, egiazko lekuan ezartzea izan bada, poztu egin beharko genuke eta berretsi geure jarrera.
Baina, horrela gertatu al da zehazki? Ez al gara ahaztu Mariaz, gehiegitxo? Ez al dugu zokoratu bihotzeko txoko ilun batean, balio gutxikotzat ematen ditugun gauza batzuen ondoan?
Maria alde batera uzteak, haren misioaz eta gure bizitzan izan beharko lukeen lekuaz gehiago sakondu gabe, ez du sekula aberastuko gure kristau-bizipena; aitzitik, pobretu egingo du. Segur aski, gehiegikeria handiak egin ditugu iraganean; orain, ordea, geure burua pobretzeko arriskua bizi dugu, geure bizitzatik Maria erabat baztertuz, Kristoren Ama da Maria.
Baina haren sabeletik jaio zen Kristo hari hazten joatea zegokion eta anai-arreba asko bere baitan hartzea, egun batean bere Hitzaz eta bere graziaz biziko ziren gizon-emakume asko bere baitan hartzea. Gaur egun, Maria ez da Jesusen Ama bakarrik. Kristo osoaren Ama da. Fededun guztien Ama.
On izango da, urte berria hastean, geure begiak Mariagana jasoz hastea. Ama baten arduraz eta samurtasunez izango dugu hura bidelagun egunez egun. Gure fedea eta gure esperantza zainduko ditu. Ez gaitezen ahaztu Mariaz urtean barna. 

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

HOMILIA

2016ko urtarrilaren 1a

URTE BERRIKO GALDERAK

«Urte berri bat» hasi dugu gaur. Zer izango ote da?, zer espero dut nik urte berri honetan?, zer opa dut egiaz?, zeren premia dut?, zertan emango dut neure astirik preziatuena eta garrantzizkoena?, zer izango litzateke niretzat gauza benetan berri eta on bat, gaur hasi dugu urte honetan?
Nolanahi bizi behar ote dut, jarduera batetik bestera pasatuz, jakin gabe ez zer nahi dudan juxtu, ez zertako bizi naizen?, ala jakingo ote dut bereizten zer den funtsezkoa eta zer bigarren mailakoa? Ohikeriaz eta modu aspergarrian bizi behar ote dut?, ala ikasiko ote dut espiritu sortzaileagoz bizitzen?
Aurten, Jainkoagandik apur bat gehiago urruntzen jarraitu behar ote dut?, ala ikasiko ote dut konfiantza eta egiazaletasun handiagoz hura bilatzen? Beste urte bat gehiago mutu jarraitu behar ote dut haren aurrean, ireki gabe ez ezpainak, ez bihotza?, ala jaulkiko ote da, noizbait ere, nire arima gaixo honetatik dei xume eta apal, baina egiati bat?
Aurten ere, soilik, neure ongizateaz arduraturik bizi behar ote dut?, ala jakingo ote dut, noizbait ere, gainerakoak zorioneko egiten?, zein jenderengana hurbilduko naiz?, poza ereingo al dut haiengan ala etsipena eta tristura kutsatuko diet? Nabilkeen lekuan, izango ote da bizitza maitagarriagoa eta ez hain latza?
Beste urte bat gehiago izango ote da, gauzak eta mila gauza egitera emana, egoismoa, tirandura eta urduritasuna pilatuz?, ala hartuko ote dut astirik isiltasunerako, atsedenerako, otoitzerako eta Jainkoarekin topo egiteko?, soilik neure arazoetan hesitu behar ote dut, ala mundua gizatasun handiagoko eta bizigarriago bihurtzen ahaleginduko naiz?
Axolagabe hartzen jarraitu behar ote dut gosearen mundutik egunez egun datozkidakeen albisteak?, Siriakoa jendearen gorpu puskatuak edo txaneletan itoak bihotza sorgor kontenplatzen?, hotz-hotz jarraitu behar ote dut begiratzen gure artera lan eta ogi bila datozenei? Noiz ikasi behar dut bihotz arduratsuz eta solidarioz begiratzen sufritzen ari direnei?
Urte honen «berritasuna» ez zaigu etorriko kanpotik. Soilik, geure barnetik erne daiteke berritasuna. Urte hau berria izango da, baldin eta era berri batean eta konfiantza handiagoz sinesten ikasten badut, baldin eta keinu berriak eta maitagarriagoak aurkitzen baditut neureekin bizitzeko, baldin eta esnatzen badut neure bihotzean erruki berri bat sufritzen ari direnentzat.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

HOMILIA

2015eko urtarrilaren 1a

AMA GURE BIDELAGUN

Esan ohi da gaur egungo kristauak beste aro batzuetako fededunak baino gutxiago hunkitzen garela Andre Mariaren aurrean. Agian, Mariaren debozioan izan diren sasi-joerak ikusita, errezelo eta susmo askok joak gara ustekabean.
Batzuetan, bera oso bakar harturik azpimarratu izan da Mariaren babes-eginkizuna, bere seme-alabak gaitz orotatik anparatzen dituen Amatzat emanez, bizitza ebanjelikoa kontuan izan gabe.
Beste batzuetan, Mariarekiko debozio batzuek ezin izan dute goratu Maria «ama idealizatu» baten menpetasun gaixobera sortu gabe, eta heldutasun-falta eta infantilismo erlijiosoa sustatu gabe.
Agian, Maria «emakume bakartzat», besterik ez bezalakotzat, emanez egin den idealizazio honek berak elikatu ahal izan du benetako emakumearekiko nolabaiteko mespretxua, eta horrela, behar bada, gizonezkoaren nagusitasuna sustatu duten eragileetako bat gehiago izan da. Gutxienez, ez genuke baztertu behar, arinki, katolikoei alde desberdinetatik aurpegiratzen zaigun kritika hau.
Alabaina, tamalgarria izango litzateke geure bizitza erlijiosoa pobretuko bagenu, fededunentzat Maria izan daitekeen bezalako erregaluaz ahaztuaz.
Mariaren debozioak, zuzen harturik, ez darama inor infantilismora; aitzitik, femeninotasunaren presentzia aberasgarria segurtatzen du gure fede-bizitzan. Jainkoak berak emakume baten sabelean haragitu nahi izan du. Ordudanik, esan dezakegu «Jainkoaganako eta Jainkoagandiko bidea dela femeninotasun hori» (L. Boff).
Gizadiak beharrezkoa du beti femeninotasunari ezartzen diogun aberastasun hori; izan ere, gizonezkoagan ere baden arren, emakumeagan trinkotzen da era berezian: intimitatea, onarpena, ardura, txera, samurtasuna, misterioari lotzea, haurduntza, bizia ematea.
Maria geure bizitzatik baztertzen dugun bakoitzean, geure fedea pobretzen dugu. Eta femeninotasuna mespretxatzean, ama baten besoetan eskaini zaigun Jainko horrengana hurbiltzeko balizko ubideei ixten diegu geure burua.
Jainkoaren Ama Maria santuaren jaia ospatuz hasten dugu urtea. Jainkoaren Hitzarekiko fideltasunak eta eskaintzak, xumeekin bat egin izanak, Jesus Haurrarekiko aukerei atxiki izanak, Eliza jaioberrian zerbitzari bizi izanak eta, ezer baino lehen, Salbatzailearen Ama izanak gure fedearen eta esperantzaren Ama bihurtu dute Andre Maria.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain

HOMILIA

2012ko urtarrilaren 1ea

GAUR

Jesusen jaiotzaren kontakizuna honela bukatzen du Lukasek: irakurleei adieraziz «Mariak gauza hauek guztiak bihotzean gordetzen dituela». Ez du gordetzen gertatua, iraganeko zenbait oroitzapen bezala, baizik bere bizitza guztian eguneratuko eta berbiziko duen esperientzia bezala.
Ez da funtsik gabeko oharpena. Fede-eredu dugu Maria. Ebanjelari honen iritziz, Jesus Salbatzaileagan sinestea ez da aspaldiko garai bateko gauzak gogoratzea, baizik haren indar salbatzailea gaur esperimentatzea, gure bizitza gizatarrago egiteko gai dela esperimentatzea.
Horregatik, baliabide literario berezi-bereziaz baliatzen da Lukas. Jesus ez da iraganeko norbait. Nahita errepikatzen du ezen Jesus berpiztuaren salbazioa «GAUR» berean ari zaigula eskaintzen, harekin topo egiten dugun bakoitzean. Hona adibide batzuk.
Honela iragartzen digu Jesusen jaiotza: «Daviden hirian Salbatzaile bat jaio zaizue gaur». Gaur ere jaio daiteke Jesus guretzat. Gaur sar daiteke gure bizitzan eta alda dezake betiko. Bizi berrira jaio gaitezke harekin.
Galileako herrixka batean ezindu bat ekarri diote Jesusi. Hau hunkitu egin da, hura bekatuak blokeaturik ikustean, eta sendatu egin du barkazioa eskainiz: «Barkatuak dituzu zeure bekatuak». Jainkoa goratuz erreakzionatu du jendeak: «Gauza harrigarriak ikusi ditugu gaur». Guk ere esperimenta dezakegu barkazioa, Jainkoaren bakea eta barneko poza, Jesusi senda gaitzan uzten badiogu.
Jeriko hirian, Jesusek Zakeoren etxean hartu du ostatu, zerga-biltzaile aberats eta boteretsu haren etxean. Jesusekin topo egiteak erabat eraldatu du Zakeo: hainbat jenderi lapurtua itzuliko du eta pobreekin partekatuko bere aberastasunak. Jesusek diotso: «Gaur salbazioa iritsi da etxe honetara». Jesusi geure bizitzan sartzen uzten badiogu, gaur berean hasi ahal izango dugu geuk ere biziera duin, haurride arteko eta solidario bat.
Jesus hilzorian da gurutzea, bi gaizkileren artean. Haietako batek konfiantza hartu du Jesusengan: «Jesus, gogora zaitez nitaz zeure erreinuan izango zarenean». Bat-batean erreakzionatu du Jesusek: «Gaur nirekin izango zara paradisuan». Gure heriotzako ordua ere salbazio-eguna izango da. Hainbeste espero genituen hitz hauek entzungo ditugu azkenean: hartzazu atseden, izan konfiantza nigan, gaur nirekin izango zara, eta betiko.
Gaur urteberria hasi dugu. Baina, zer izan daiteke guretzat zerbait berri eta on? Zeinek jaioaraziko du gugan poz berri bat? Zein psikologok irakatsiko digu gizatasun handiagoko izaten? Ezer gutxirako dira desio onak. Gugan ernetzen den gauzarik hoberenerako esna bizitzea da garrantzia duena. Egunero eskaintzen digu Jainkoak salbazioa. Ez da zertan ezeren zain egon. «Gaur» hau bera izan daiteke niretzat salbazio-egun.

José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain




Blog:               http://sopelakoeliza.blogspot.com

José Antonio Pagola Itxaldiaren Bideoak ikusteko:
                        http://iglesiadesopelana3v.blogspot.com


No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada

Iruzkinen argiltapenak blogaren administratzailaren onarpena eskatuko dute.